Deliler gibi özlediğim 9 absürt şey

Arjantinde 2. ayımıda bitirdim.Zaman artık gerçekten hızlı geçiyor,kasım ayındayız çoktan.Artık burdaki hayatım bir rutine girdi.En başlarda hep yeni bir şeyler yapıyordum,öğreniyordum.Artık yapmak durdu ama öğrenmenin sonu yok tabii.Bu 2 ay ve birazcık fazla sürede evime dair belli şeyleri özlemeye başladım,bazılarını inanılmaz saçma bulabilir,bazılarınada çok anlam verebilirsiniz.Yoksa sizce bir şeyleri özlemem için çok mu erken?

İşte köpekler gibi özlediğim,daha önce aklıma bile gelmeyen,biraz absürt bir kaç şey;

1-SU

Evet listeme olup olabilicek en saçma şeyle başlıyorum belki ama ph'i düzgün,güzel TÜRKİYEMİN güzel suyunu çok özledim.Erikli olsun Sırma olsun şu an önümde,belki ağlayabilirim.Arjantinde musluk suyu içiliyor,Buenos Aires'te değil ama onun dışında her yerde öyle.Beni Arjantinin suyuyla ilgili rahasız eden nedir bilmiyorum ama sanırım daha bazik bir su değeri var.Ama en kötüsü terledikten sonra o suyu içmek,cidden susamamış olduğum için zorla içiyorum.Onun dışında soğukken pek fark edilmiyor ama ılık haldeyken gerçekten çok kötü,ama alıştım.Susuz yapamayacağıma göre,alışmak zorundaydım.Siz siz olun,suyunuzun değerini bilin.

2-Yüzyüze Türkçe iletişim

En son 2.5 ay önce yüzyüze Türkçe konuştum.Kafam zaten karmakarışık,Türkçe-İngilizece-İspanyolca-İtalyanca,beynim hangi dil ile çalışıcağını şaşırdı.Hem Türkçeyi hemde Türk insanını gayet özlediğim söylenebilir.

3-Deniz

Hayatımda ilk defa denizden bu kadar uzak kaldım.2.5 aydır bir kere bile deniz görmedim.Ki ben doğma büyüme İstanbulluyum bir de en sevdiğim spor rüzgar sörfü,yaklaşık 6-7 senedir sörfçüyüm ve hep denizin yanında oldum.Ailem Çeşmeli ve Ayvalıklı.Bütün aile bağlarım deniz kenarı şehirlere uzanıyor.Onun dışında her sabah uyandığımda okula ya motorla ya da köprüden servisle en azından bir kere denizi görerek gidiyorum ve geri geliyorum.Şu an kara kuru Rio Negro'da yaşarken denizi ne kadar sevdiğimi ve bana verdiği güzel enerjinin değerini anladım.Burada yazın gelmesine 1 ay kaldı,eğer yazın deniz kenarı bir yere gidersem (ki muhtemelen gideceğim) büyük ihtimal ile ilk gördüğüm zaman ağlıyıcam.Bu arada burda duygusal bir bipolara döndüğümü söylemiş miydim? Ama denizi cidden inanılmaz çok özledim.

4- İyi çeken,düzgün internet

Şu ana kadar bir kaç ülkenin internetini deneyimlemişimdir ama hayatımda Arjantinin interneti kadar bokunu görmedim.İğğğğğrenç bir interneti var 1.Çok yavaş 2.Hep kesiliyor. Şu an bunu yazıyorum ve evdeyim ama internet yok mesela,dünde yoktu,bugünde yok. 3. gün bunu editliyorum ve geldi internet,haleluya.

5-%100 Rahatlık

Elbette artık bir süreyi doldurdum burda ve kendime yavaş yavaş olsada yeni bir komfor alanı oluşturdum/yorum ama şu bir gerçekki kendi evimin,kendi odamın (burda host kız kardeşimle oda paylaşıyorum),kendi okulumun/sınıfımın (bunu okuyan sınıfımdan bir arkadaşım varsa,sıramda rahat rahat uyumayı çok özledim),kendi arkadaşlarımın rahatlığını yakalamam olanaksız.Belki çok yaklaşsam bile tam tamına aynısı olması imkansız.Bu saydıklarım arasında en çok özlediğim odamın rahatlığı heralde.Benim için odam ne kadar önemliymiş yahu,rahat rahat (çok pardon ama söylemezsem dayanamam) osurmanın ne kadar güzel bir şey olduğunu öğrendim.Ve ya rahatça ağlamayı,şöyle anıra anıra rahatça ağlamayı…Hem oda paylaştığım hemde evimiz küçük olduğu için her ağladığımda bütün ailemin haberi oluyor.Çok ağladığımdan değil ama bazen çok üzgün ve ya sinirli olduğumda dayanamıyorum,normal bir değişim öğrencisi gerçeği bu.Ama iyi tarafı yanımda bana destek olan host kız kardeşlerim ve host annemin olması,en son ağladığımı gördüklerinde gelip benimle ağladılar,siz niye ağlıyosunuz dediğimde,sen ağlıyorsun ya ondan dediler.Dünyanın en tatlı anıydı,sonra gülüp sarıldık.

5-Urban şehir/Metropolitan hayatı/ISTANBUL

Evet bunu bu kadar özleyebileceğimi hiç düşünmemiştim ama ne kadar şehir hayatına alışık olduğumu fark etmemişim.Şu an yaşadığım küçük şehirciğin popülasyonu 65.000 ve normal bir günde zaman benim alıştığımdan çok ama çok yavaş ilerliyor.Trafik yok.Sinema yok.Çoğu yer birbirine yürüme mesafesi.Herkes birbirini tanıyor.Böyle bir şeyi,böyle bir hayat şeklini deneyimlemek bana çok şey öğretiyor,orası kesin ama şehir hayatını ve karmaşasının yokluğunu inanılmaz hissediyorum.Burda bindiğim otobüsü hep aynı şöför kullanıyor,marketten aldığım herşeyi aynı kasiyer geçiriyor.Bunun gibi bir şeyi fark etmemde sanırım ne kadar bir şehir kızı olduğumu gösteriyor.CANIM ISTANBULUM ARTIK BENDE DEĞERİN ÇOK FARKLI,ÇOK ÖZLEDİM SENİ.

6-Evimdeki kupalar

Ne alakaysa kız kardeşim geçen kupalarla bir fotoğraf yüklemiş,görünce ağladım.Böyle bir manyak olup çıktım işte.

7-Dedikodusuzluk

Şimdi dedikodusuzluk ne? Ne diyorsun Ilayda??? diye düşünüyorsununuz.Afedersiniz göt kadar bir şehirde,hemde latin amerikada yaşıyorum.Ve herkesin en büyük eğlencesi dedikodu.Benim kız arkadaş grubum olsun,sınıf arkadaşlarım olsun ben hayatımda bu kadar dedikodu görmedim.Ailem allahtan dedikoducu değil.Ama yemin ederim o kadar hızlı yayılıyor ki dedikodu,inanılmaz.Her gün konu değişiyor yani.Başlığa dedikodusuzluk yazdım ama tabiki Türkiyede de dedikodu var,okulumda,arkadaşlarımla,kız kardeşimle yapıyorum arada tabiki (Şimdi dürüst olalım kim yapmıyor ki?) ama burada yapılanla karşılaştırılmaz bile,burdakini takip etmekten ve anlamaya çalışmaktan yoruluyorum.

8-YOĞURT/PEYNİR

OOOOOFFFFFFF.BUNU YAZMAK BİLE İSTEMİYORUM.EZİYET GERÇEKTEN.

9-Sakin bir banyo

3 genç kız,bir anne,bir baba tek banyo.Genelde Arjantin’deki her evde tek bir banyo var,allahtan beni pek rahatsız etmiyor ama sabah sıra beklemek çok sinir.

Evet bu 9 şeyi düşününce ben evimi özledim yahu.Ama burada olmanında değeri çok farklı.

Bu aralar bu bloga pek yazabileceğim şeyler gelmiyor aklıma.Senin bir fikrin var mı? Ne okumak ilgini çeker? Fikrin varsa ve benle paylaşmak istersen alt taraftaki yorum bölümüne yorum bırakabilirsin!!

Mutlulukla kal!

Ilayda

en sevdiğim neruda'dan azıcık ilham